Czy naprawdę warto?
To nie jest osobne muzeum z własnym biletem, tylko jedna sala na parterze budynku, w którym urzęduje dyrekcja Wigierskiego Parku Narodowego. Budynek stoi przy drodze z Suwałk do Sejn, cztery kilometry za miastem. Wystawę łatwo połączyć z resztą wizyty: kupujesz kartę wstępu, bierzesz mapę, oglądasz i ruszasz w teren — przy tym samym budynku zaczyna się ścieżka edukacyjna „LAS” (1,5 km, 12 przystanków, około godziny) i szlak okrężny „Nad sucharami” (7,2 km). Trzon ekspozycji to wypreparowane okazy zwierząt — ssaków, ptaków, ryb, gadów, płazów i owadów — ustawione obok posterów pokazujących rozmaitość środowisk parku. Integralną częścią jest diorama żeremia bobrowego w holu, jest też akwarium z rodzimymi gatunkami ryb i oś czasu z najważniejszymi wydarzeniami od czasów lodowca po współczesność. W sali słychać odgłosy ptaków i ssaków. To klasyczna wystawa przyrodnicza: preparat, plansza i tekst są tu podstawowym językiem. Najmocniej działa na młodszych. Park pisze, że największym zainteresowaniem, zwłaszcza wśród młodszych turystów, cieszą się kioski multimedialne z filmami o parku i o bobrze, prezentacjami, grami i quizami przyrodniczymi; do tego dochodzą puzzle i inne gry edukacyjne. Dorosły, który przyjeżdża po wiedzę, weźmie audioprzewodnik w języku polskim, niemieckim albo angielskim. Grupa zorganizowana może wynająć przewodnika, a w sali konferencyjnej obok wystawy, na 45 osób, park prowadzi prelekcje i projekcje filmów przyrodniczych i kulturowych. Dostępność potraktowano tu poważnie. Wejście główne jest na poziomie gruntu, bez schodów, drzwi mają co najmniej 100 cm, a wystawa leży na parterze. Plansze mają teksty w alfabecie Braille’a, a eksponaty — korę drzew, zwierzęta — wyeksponowano tak, żeby można je było dotykać; pnie i preparaty wydzielono podestami, aby osoby niewidzące i poruszające się na wózkach mogły bezpiecznie przemieszczać się po sali. W holu jest tablica z planem tyflograficznym parteru i tablica do komunikacji alternatywnej i wspomagającej, druga taka tablica stoi w sali wystawienniczej. Osoby niewidome i słabowidzące odtwarzają audiodeskrypcję na własnym telefonie, z kodu QR umieszczonego w sali. Od budynku prowadzi też trasa dla osób ze specjalnymi potrzebami: 1,6 km do dystroficznego jeziorka Suchar II. Dwie rzeczy warto wiedzieć zawczasu. Toaleta przystosowana dla osób z niepełnosprawnościami jest przy wejściu głównym, ale pozostałe toalety dla turystów są w piwnicy i schodzi się do nich schodami; windy w budynku nie ma. Do samej wystawy wchodzi się z poziomu gruntu, natomiast do Centrum Informacji Turystycznej prowadzą trzy stopnie, a dostęp do niego wymaga dodatkowo pokonania progu o wysokości 2 cm. Jeśli to dla ciebie istotne, zapytaj o szczegóły przy telefonie. Osobnej opłaty za wystawę nie ustalono — wchodzi się z kartą wstępu do parku, tą samą, którą i tak musisz mieć na szlakach, ścieżkach edukacyjnych i udostępnionych wodach. Dzień kosztuje 10 zł, tydzień 20 zł, rok 60 zł, ulgowe połowę tego; z kartą zwiedzisz bez dodatkowych opłat także wystawę historii rybołówstwa w Czerwonym Folwarku. Ważna jest tylko karta z zaznaczoną aktualną datą i trzeba mieć ją przy sobie do okazania służbom parku. W tym samym miejscu, przy leśniczówce obok dyrekcji, działa druga wystawa — etnograficzna „Ocalić od zapomnienia”, o tych samych godzinach, więc jedna wizyta może objąć obie.
Dla kogo to dobry wybór?
Dzień z dziećmi po drodze nad Wigry, zwłaszcza w deszcz i w upał, bo cała ekspozycja jest pod dachem. Dobre pierwsze wejście w park: wystawa, informacja turystyczna, wypożyczalnia rowerów i początek ścieżki „LAS” są w jednym miejscu, przy siedzibie parku. Sprawdza się też przy zwiedzaniu z wózkiem i na wózku.
Kiedy lepiej wybrać coś innego?
Odpuść sobotę i niedzielę poza sezonem letnim — weekendy działają od 1 czerwca do 31 sierpnia, w godzinach 9:00–16:00, a przez resztę roku wystawa pracuje tylko od poniedziałku do piątku. W dzień roboczy nie przyjeżdżaj po 15:00, bo jest już zamknięte.
Praktyczne wskazówki
- Kartę wstępu kupisz w Centrum Informacji Turystycznej w tym samym budynku, w leśniczówce Krzywe (Krzywe 50) albo online na wpn.eparki.pl; na parkingu przy dyrekcji karty sprzedają w maju i czerwcu w weekendy, w lipcu i sierpniu codziennie, a we wrześniu w weekendy.
- Ważna jest tylko karta z zaznaczoną aktualną datą, miej ją przy sobie do okazania służbom parku.
- Ta sama karta wpuszcza bez dodatkowych opłat na wystawę historii rybołówstwa w Czerwonym Folwarku.
- Dzieci do 7 lat, mieszkańcy gmin leżących w granicach parku i gmin z nim graniczących oraz posiadacze ważnej Karty Dużej Rodziny nie płacą za wstęp do parku.
- Uczniowie, studenci, emeryci, renciści, osoby niepełnosprawne z opiekunami i żołnierze służby czynnej mają kartę o połowę tańszą.
- Audioprzewodnik jest po polsku, niemiecku i angielsku, a wersję z audiodeskrypcją odtworzysz na własnym telefonie, skanując kod QR w sali.
- Grupa zorganizowana zamawia przewodnika: 100 zł za godzinę do 25 osób, 120 zł powyżej 25 osób, w języku obcym odpowiednio 120 i 150 zł.
- Toaleta dla osób z niepełnosprawnościami jest przy wejściu głównym, pozostałe toalety dla turystów w piwnicy, po schodach.
- Do budynku dyrekcji wolno wejść z psem asystującym; zwykłego psa poprowadzisz w parku tylko po drogach publicznych i obszarach ochrony krajobrazowej, zawsze na smyczy.
- Przy budynku zaczyna się ścieżka „LAS”: 1,5 km, 12 przystanków, około godziny; początek ścieżki „SUCHARY” (2,5 km, około dwóch godzin) jest 400 m dalej.
- Obok, przy leśniczówce, działa wystawa etnograficzna „Ocalić od zapomnienia”, o tych samych godzinach.
- W informacji turystycznej wypożyczysz rower za 50 zł na dzień, elektryczny za 110 zł, wózek spacerowy za 10 zł, a osoby z niepełnosprawnościami i powyżej 65 roku życia dostają sprzęt z programu dostępności bezpłatnie.
- Godziny warto potwierdzić telefonicznie przed wyjazdem: 87 563 25 62 lub 510 992 672.
