Pytanie 1
Skąd się wzięła nazwa?
W rekonstrukcji językowej dawny ciek miał nosić nazwę *Gdynia, związaną z podstawą *gъda oznaczającą mokry grunt. Od potoku nazwę mogła przejąć osada. Gwiazdki sygnalizują formy odtworzone przez badaczy, odróżnione od rzeczywiście zapisanej w średniowiecznym dokumencie postaci Gdina.[1]
Między XIV a XVI wiekiem źródła notują także Gdynino i Gdinino. Późniejsze odrzucenie członu -ino przypomina, że nazwa może zmieniać budowę nawet wtedy, gdy ciągłość miejscowości nie budzi wątpliwości. Dzisiejsza krótka forma ma więc średniowieczne poprzedniczki; nie została wymyślona dla inwestycji portowej.[1]
Dawne formy i ich kontekst
- 1253
- 1365Gdynino
Późniejszy zapis z przyrostkiem -ino, który następnie zanikł.[1]
Stopień pewności
Inne hipotezy
W wykorzystanych źródłach nie ma osobnej, konkurencyjnej hipotezy, którą należałoby postawić obok głównego objaśnienia.
Wyraźnie oddzielamy od ustaleń
Etymologia ludowa
W wykorzystanych źródłach nie odnotowano osobnego ludowego objaśnienia, które trzeba byłoby oddzielić od hipotez badawczych.
Pytanie 2
Czym jest ten obszar i jak ukształtowały się jego granice?
Gdina z 1253 roku to wieś, a Gdynia z 1926 roku to miasto uzyskujące prawa miejskie w okresie budowy portu. Daty opisują dwa różne etapy rozwoju tego samego ośrodka.[2]
Tadeusz Wenda wybrał na port nizinę między Gdynią i Oksywiem. Pierwsza przystań była gotowa w 1923 roku, a 10 lutego 1926 roku podpisano akt nadający Gdyni prawa miejskie. Rozwój portu i zabudowy rozszerzył znaczenie dawnej wiejskiej nazwy na ośrodek o zupełnie innej skali.[2]
Czytając historię miasta, warto zachować obok siebie obie perspektywy: długi rodowód miejscowości oraz krótki, intensywny okres powstawania nowoczesnej Gdyni. Stulecie miasta liczone od praw miejskich nie oznacza stulecia nazwy. W ten sposób średniowieczne świadectwo i międzywojenna architektura układają się w ciąg dalszy jednej opowieści.[2][1]