Pytanie 1
Skąd się wzięła nazwa?
Wyjaśnienie językowe odsyła do krajobrazu wody i podmokłego gruntu. Opracowania przywołują dawną podstawę o znaczeniu związanym z wilgocią; w wariancie rzecznym osada przejęłaby nazwę od Gdani. Gwiazdka przed formą *Gdania, spotykana u językoznawców, oznacza rekonstrukcję, a nie słowo odczytane z zachowanego dokumentu.[2]
Formy Danzk, Danczk i Danczik pokazują kolejne zmiany wymowy oraz zapisu, z których wykształciło się Danzig. Łacińskie Gedanium i Dantiscum są jeszcze inną warstwą tej samej historii nazewniczej. Odczytując podpis na dawnej mapie, warto więc rozpoznać język dokumentu, zanim potraktuje się odmienną pisownię jako nazwę innego miejsca.[1]
Dawne formy i ich kontekst
- koniec X w.
- 1263Danzk
Jedna z form pokazujących przystosowanie starszej nazwy do niemieckiej wymowy.[1]
Stopień pewności
Inne hipotezy
Wyraźnie oddzielamy od ustaleń
Etymologia ludowa
Dania i zamiłowanie do tańca
Opowieści o duńskich założycielach lub tańczących gdańszczanach dopasowywały dzieje miasta do brzmienia jego nazwy. Gedanopedia przytacza je jako historię objaśnień, nie współczesne rozstrzygnięcie etymologiczne.[1]
Pytanie 2
Czym jest ten obszar i jak ukształtowały się jego granice?
Średniowieczny zapis nazywa osadę, z której rozwinął się Gdańsk. Nie jest opisem zasięgu dzisiejszego miasta ani dowodem, że każdy jego obecny obszar nosił wtedy tę nazwę.[2]
W pytaniu o początki trzeba oddzielić trzy rzeczy: wydarzenie z 997 roku, tekst utrwalający nazwę i hipotezę o jej starszej podstawie. Żadna z tych dat sama nie wyznacza początku osadnictwa. Podczas spaceru łatwiej traktować nazwę jako ślad dawnego krajobrazu niż gotowy adres nieistniejącej już rzeki.[2]