Pytanie 1
Skąd się wzięła nazwa?
Wulfstan opisywał drogę do ośrodka handlowego Truso i otaczające go wody. Jakub Jagodziński analizuje tę relację w związku z osadą odkrytą w Janowie Pomorskim. Nazwy rzeki, emporium Truso i późniejszego Elbląga trzeba przy tym rozdzielić: wskazują powiązane ze sobą miejsca i dzieje, lecz nie są trzema wymiennymi podpisami jednego miasta.[2]
Miejskie kalendarium odnotowuje budowę zamku w 1237 roku oraz nadanie prawa lubeckiego 10 kwietnia 1246 roku. Dopiero te wydarzenia dotyczą średniowiecznego ośrodka miejskiego. Dawny zapis hydronimu, czyli nazwy wodnej, pokazuje wcześniejszą historię nazewnictwa okolicy; nie przesuwa lokacji miasta o kilka stuleci wstecz.[1]
Dawne formy i ich kontekst
- około 890
Stopień pewności
Inne hipotezy
Czy Ilfing ma związek z Ifing z Eddy?
Jagodziński rozważa podobieństwo do mitycznej rzeki Ifing. Dopuszcza nawiązanie do znanej opowieści, ale nie utożsamia bez zastrzeżeń obu rzek. To hipoteza o kulturowym tle dawnej nazwy, a nie potwierdzony adres miejsca znanego z mitologii.[2]
Wyraźnie oddzielamy od ustaleń
Etymologia ludowa
W wykorzystanych źródłach nie odnotowano osobnego ludowego objaśnienia, które trzeba byłoby oddzielić od hipotez badawczych.
Pytanie 2
Czym jest ten obszar i jak ukształtowały się jego granice?
Rzeka i miasto mają dziś wspólną nazwę, lecz pozostają różnymi obiektami. Także historyczny Elbląg nie był od początku jednym niezmiennym obszarem miejskim.[1]
W 1337 roku powstało Nowe Miasto jako osobna jednostka. Podczas spaceru warto sprawdzić, czy czytany opis dotyczy Starego Miasta, Nowego Miasta czy zamku. Brama Targowa i muzealne objaśnienia pomagają osadzić te nazwy w terenie, zamiast traktować współczesny plan jako wierne odbicie układu z każdego stulecia.[1]