Pytanie 1
Skąd się wzięła nazwa?
Przymiotnik lubelskie jest utworzony od nazwy stolicy województwa. W samej nazwie Lublin językoznawcy widzą nazwę dzierżawczą: pierwotnie wskazywała miejsce związane z człowiekiem noszącym imię Lubla lub Lubel.[1][2][3]
Najstarsze formy wskazane w źródłach
Stopień pewności
Inne hipotezy
Od „lubić” albo „lubować się”
Takie objaśnienie pojawiało się w starszej literaturze, ale analiza dawnych zapisów i budowy słowotwórczej przemawia mocniej za nazwą osobową. Podobieństwo do współczesnego czasownika nie wystarcza do rozstrzygnięcia.[2]
Wyraźnie oddzielamy od ustaleń
Etymologia ludowa
Julia, siostra Juliusza Cezara
Średniowieczna opowieść przypisywała założenie grodu Julii i próbowała łączyć z nią jego nazwę. To legenda erudycyjna o starożytnym rodowodzie miasta, a nie wyjaśnienie potwierdzone przez dawne formy językowe.[4]
Pytanie 2
Czym jest ten obszar i jak ukształtowały się jego granice?
Lubelskie to województwo nazwane od Lublina. Lubelszczyzna jest nazwą regionu używaną w innych, zależnych od kontekstu granicach i zasługuje na osobny opis.[5][1]
Obecne województwo utworzono 1 stycznia 1999 roku, gdy wcześniejszy podział na 49 województw zastąpił system 16 większych jednostek. Porównanie urzędowych wykazów gmin pokazuje, że jego pierwotny obszar złożono z całości dawnych województw chełmskiego, lubelskiego i zamojskiego oraz z części województw bialskopodlaskiego, siedleckiego i tarnobrzeskiego. Ustawa wytyczyła dokładny zasięg przez imienny wykaz 213 gmin; siedzibę wojewody i sejmiku wyznaczono w Lublinie. Późniejsza zmiana granic wymaga rozporządzenia Rady Ministrów po zasięgnięciu opinii zainteresowanych samorządów.[5][6][7][8][9]