Opis
Tarcza trójdzielna o polach barwy czerwonej, dwudzielna w pas i dwudzielna w słup w dolnej części. W polu pierwszym Orzeł Biały w koronie, ze złotym dziobem, takąż przepaską na skrzydłach i takimiż szponami. W polu drugim Baranek Boży srebrny ze złotym nimbem, z czerwonym krzyżem wewnątrz, krwawiący do kielicha złotego, podtrzymujący nogą przednią chorągiew srebrną z czerwonym krzyżem, osadzoną na drzewcu złotym zwieńczonym takimż krzyżem. W polu trzecim czarny orzeł ze złotym dziobem, takąż przepaską na skrzydłach i takimiż szponami, ze złotą koroną na szyi, przepasany na piersi takąż literą S.
Historia
Herb ustanowił Sejmik Województwa Warmińsko-Mazurskiego uchwałą nr XXXIX/561/02 z 6 sierpnia 2002 roku — tą samą, która przyjęła flagę, pieczęć i odznakę radnego. Uchwałę ogłoszono w Dzienniku Urzędowym Województwa Warmińsko-Mazurskiego z 2002 roku, nr 121, poz. 1752. Projekt opracował heraldyk Paweł Dudziński. Województwo utworzono w 1999 roku z ziem, które nigdy wcześniej nie tworzyły jednej całości administracyjnej, więc zamiast sięgać po jeden herb historyczny złożono tarczę z trzech godeł. Baranka przeniesiono z herbu biskupstwa warmińskiego, znanego z pieczęci od XIV wieku. Czarny orzeł z literą S pochodzi z herbu Prus Książęcych, nadanego Albrechtowi Hohenzollernowi przez króla Zygmunta I Starego podczas hołdu pruskiego 10 kwietnia 1525 roku w Krakowie.
Co znaczą godła
Orzeł Biały w koronie nawiązuje do herbu Polski z czasów panowania Władysława Jagiełły. Baranek Boży w polu drugim oznacza Warmię — konkretnie herb biskupstwa warmińskiego, wraz z czerwonym polem i srebrną chorągwią z czerwonym krzyżem. Litera S na piersi czarnego orła to inicjał Zygmunta, po łacinie Sigismundus, i znak lennej zależności Prus Książęcych od Korony; dziś to godło bywa odczytywane jako znak Mazur. Wszystkie trzy pola są czerwone, co spina w jedną tarczę godła o różnym pochodzeniu.