Czy naprawdę warto?
Nazwa obiecuje zamek, ale zamku tu nie ma. Urząd miejski pisze wprost, że po drohickim zamku, który wznosił się w tym miejscu przed wiekami, nie pozostał żaden ślad; prace archeologiczne z 2012 roku pozwoliły odkryć zarys jego kamiennych fundamentów i na tym kończy się materialna warstwa historii. Na szczycie stoi obelisk wzniesiony w dziesiątą rocznicę odzyskania niepodległości przez Polskę i to jedyny wyraźny obiekt, po który się tu wchodzi. To, po co naprawdę warto podejść, gospodarze zapisują jednym zdaniem: dzisiaj Góra Zamkowa to punkt widokowy na dolinę rzeki Bug. Miejska informacja turystyczna umieszcza wejście na szczyt w sekcji dla miłośników aktywnego wypoczynku, obok joggingu po nadbużańskich ścieżkach i rowerowego Green Velo. Wzgórze jest też przypisane do trzech tras: Samochodowego Szlaku Południowego Podlasia (135 km), ścieżek rowerowych „Bug Rajem dla Turysty” (106 km) i Szlaku Kupieckiego (78 km). Warstwa, która zaskakuje, leży pod stopami, nie na szczycie. Miejska informacja turystyczna pisze, że u podnóża Góry Zamkowej, tuż nad Bugiem, stoi największy z zachowanych tu bunkrów Linii Mołotowa, czyli pasa umocnień z lat 1940–41 należącego do 62 Brzeskiego Rejonu Umocnionego. Urząd miejski podaje, że na terenie miasta i bezpośrednio przyległym zachowało się dwanaście jedno- i dwukondygnacyjnych schronów, w niektórych przetrwały pancerze strzelnic, większość jest wysadzona i przy zachowaniu ostrożności nadaje się do zwiedzania. To „przy zachowaniu ostrożności” pochodzi od gospodarzy i warto je czytać dosłownie. Łatwo tu o pomyłkę. Drugi drohiczyński punkt widokowy to osobna wieża, około pół kilometra na zachód, przy przeprawie promowej przez Bug — z niej widać rzekę i klasztor. Jeśli ktoś umówił się z tobą „przy wieży widokowej”, to nie jest Góra Zamkowa. Sama wizyta jest krótka i sensownie łączy się z resztą miasta. Drohiczyn to historyczna stolica Podlasia — w 1253 roku książę halicki Daniel Romanowicz koronował się tutaj na jedynego w historii króla Rusi, a stolicą województwa miasto pozostawało do 1795 roku. Dziesięciometrowy Kopiec Pamięci Podlasia, usypany z kilkuset ton ziemi przywiezionej przez wiernych ze wszystkich parafii diecezji drohiczyńskiej, stanął w miejscu, w którym 10 czerwca 1999 roku Jan Paweł II odprawił nabożeństwo ekumeniczne. Na samą Górę Zamkową wystarczy pół godziny, na miasto trzeba znacznie więcej.
Dla kogo to dobry wybór?
Na krótki przystanek w drodze przez południowe Podlasie i dla kogoś, kto lubi patrzeć na rzekę z góry. Sprawdza się w pogodne popołudnie, gdy chcesz zobaczyć dolinę Bugu z jednego punktu i ruszyć dalej. Dobre miejsce także dla zainteresowanych umocnieniami z lat 1940–41, bo bunkier stoi u podnóża.
Kiedy lepiej wybrać coś innego?
Odpuść, jeśli jedziesz po zamek — po drohickim zamku nie został żaden ślad, a archeolodzy odsłonili w 2012 roku wyłącznie zarys kamiennych fundamentów. Przy mgle i niskiej chmurze nad Bugiem znika widok, czyli jedyny powód wejścia na szczyt. Odpuść też, jeśli szukasz widoku z klasztorem — ten rozciąga się z osobnej wieży widokowej, ok. pół kilometra na zachód, przy przeprawie promowej.
Praktyczne wskazówki
- Wstęp jest wolny, a teren otwarty — nie ma tu bramki, kasy ani godzin.
- Do nawigacji wpisz ul. Zamkowa, 17-312 Drohiczyn.
- Bunkier u podnóża wzgórza stoi tuż nad Bugiem; miasto zaznacza, że większość drohiczyńskich schronów jest wysadzona i wchodzi się do nich przy zachowaniu ostrożności.
- Wieża widokowa to inny punkt, około pół kilometra na zachód, przy przeprawie promowej — jeśli szukasz widoku z klasztorem, idź tam.
- Przy przystanku PKS na pl. Kościuszki działa e-kiosk informacji turystycznej w kilku językach, z informacją o zabytkach, trasach, punktach widokowych, noclegach i najbliższych imprezach.
- Kopiec Pamięci Podlasia ma dziesięć metrów wysokości i stoi w tym samym mieście — dobre uzupełnienie krótkiego wejścia na Górę Zamkową.
- Rejs katamaranem po Bugu miejska informacja turystyczna wskazuje pod numerem 668 356 860; o terminy i dostępność zapytaj telefonicznie przed wyjazdem.
- Meleks z audioprzewodnikiem i miejska plaża to reszta programu na miejscu, jeśli zostaje czas.
- Przyjeżdżającym kamperem miasto wskazuje Kamper Park Drohiczyn, czynny całą dobę.
- Wodę zabierz ze sobą.
