Opis
Tarcza prostokątna zakończona u dołu półkolem, wzorowana na tarczach rycerskich z XII i XIII w. Pole dzielone w słup: prawe heraldycznie złote, lewe zielone; u podstawy klin błękitny. Na tarczy gryf czerwony wspięty, zwrócony w prawo heraldyczne: wsparty na dwóch lwich łapach z pazurami, o łapach przednich orlich zakończonych ostrymi pazurami, ze skrzydłem orlim o pięciu piórach, z szyją opierzoną, głową o ostrym dziobie, z językiem wysuniętym i sterczącymi uszami, z ogonem uniesionym pionowo, lekko zakręconym i zakończonym ostrym kolcem.
Historia
Kociewie jest regionem etnograficzno-kulturowym, nie jednostką administracyjną, i własnego herbu historycznie nie miało. Znak powstał z inicjatywy ruchu regionalnego na początku XXI w. Konkurs na herb ogłosiła redakcja „Dziennika Bałtyckiego”, a rozstrzygnięto go w Skórczu podczas Święta Kociewia; z nadesłanych prac wybrano trzy, a zwyciężył projekt tczewianina Stanisława Buczkowskiego, studenta Uniwersytetu Gdańskiego. Barwy pól i ich układ wybrano na spotkaniu Więźby Kociewskiej w Karczmie Kociewskiej w Szpęgawsku. Ostateczną formę znaku dopracowali artystycznie Józef Olszynka i Grzegorz Walkowski. Herb przyjęto 7 marca 2003 r. w Rokocinie, na Walnym Zgromadzeniu Federacji Stowarzyszeń i Związków „Więźba Kociewska”. Flaga Kociewia to znak osobny i znacznie późniejszy — jej projekt, autorstwa Mateusza Połoma z Pinczyna, wyłoniono w konkursie rozstrzygniętym 11 sierpnia 2022 r. w Pelplinie.
Co znaczą godła
Trzy pola odpowiadają trzem powiatom, na których leży Kociewie: tczewskiemu, starogardzkiemu i świeckiemu. Złoto oznacza urodzaj i bogactwo pól uprawnych, zieleń — kociewskie lasy, błękitny klin u podstawy tarczy — wodę i czyste powietrze. Gryf wiąże region z Pomorzem: jego postać wzorowano na godle księcia Sambora II z pieczęci przy dokumencie lokacyjnym Tczewa z 1260 r., a przy rysunku sięgnięto też do pieczęci Wisława III z Rugii, gryfa w herbie Słupska i czerwonego gryfa z chorągwi grunwaldzkich Długosza. Czerwień to barwa gryfa dawnego województwa pomorskiego w Prusach Królewskich, godła tej ziemi w latach 1464–1772 i ponownie w latach 1920–1939; w tradycji regionalnej przyjęło się, że czarny gryf jest znakiem Kaszub, a czerwony — Kociewia. Kształt tarczy naśladuje wczesnogotyckie tarcze rycerskie, co ma osadzić nowy znak w tradycji ziemi, na której powstał.