Opis
W polu błękitnym złoty klucz w słup, piórem do góry, między dwiema złotymi gwiazdami sześcioramiennymi. Biała wstęga z napisem HEL nad tarczą nie należy do herbu — to dodatek wersji użytkowej. Statut miasta opisuje barwy potocznie: żółty klucz i dwie żółte gwiazdy na niebieskim tle; w języku heraldycznym są to złoto i błękit.
Historia
Najstarsza znana pieczęć Helu pochodzi z 1414 roku. Widniał na niej całopostaciowy święty Piotr z aureolą, z kluczem w jednej i koroną w drugiej ręce, w otoku napis S(IGILLUM) CONSULIS TERRE HELENS. Około 1500 roku znak uproszczono do dzisiejszej postaci: postać świętego zniknęła, został sam klucz, a po obu jego stronach pojawiły się dwie sześcioramienne gwiazdy. Miasto przeszło pod tym godłem wszystkie swoje zmiany losu — prawa miejskie na prawie lubeckim jeszcze przed 1266 rokiem od księcia Świętopełka II, potwierdzenie przywilejów przez Krzyżaków w 1378, oddanie miasta Gdańskowi w lenno przez Kazimierza Jagiellończyka w 1466, cofnięcie przywilejów i sprzedaż Gdańskowi przez Zygmunta I Starego w 1526, utratę praw miejskich w 1872 i ich odzyskanie 30 czerwca 1963. Obecny opis herbu zawiera statut Gminy Miejskiej Hel, przyjęty uchwałą nr XXX/177/17 Rady Miasta Helu z 27 czerwca 2017 roku; wzór herbu i flagi określa dołączona do statutu księga znaku.
Co znaczą godła
Klucz to atrybut świętego Piotra, patrona rybaków, a zarazem znak miasta strzegącego wejścia do Zatoki Gdańskiej — źródła wiążą go także z obronnym charakterem Helu. Błękit pola oznacza Bałtyk, który otacza mierzeję z obu stron. Znaczenie dwóch gwiazd nie zostało wyjaśnione: pojawiły się przy kluczu około 1500 roku i tak zostały. Złoto klucza i gwiazd na błękicie daje najprostszy możliwy kontrast — godło pozostaje czytelne z dużej odległości.