Czy naprawdę warto?
Wartość tego muzeum leży w konstrukcji wystawy, a nie w liczbie gablot. Ponad 2 tys. metrów kwadratowych rozpisano na dwie kondygnacje i dwa przeciwstawne stany: parter, czyli „Koniec pewnego świata", buduje przedwojenny mikroświat przestrzenią, obrazem i dźwiękiem, a piętro jest jego zaprzeczeniem — białą, pustą przestrzenią Sybiru. Przejście między jednym a drugim jest tu głównym argumentem. Dwie godziny to nie jest szacunek na wyrost, tylko liczba podana przez muzeum: orientacyjny czas zwiedzania wystawy stałej to 120 minut, a rekomendacja mówi wprost, żeby przyjść minimum 2 godziny przed zamknięciem. Przy zamknięciu o 17:00 od wtorku do piątku i w niedzielę oznacza to wejście najpóźniej o 15:00, a w sobotę o 16:00. Temat po drodze nie robi się lżejszy. Memoriał Katyński to ciemne pomieszczenie z sylwetką żołnierza i emocjonalnie odstaje od reszty ekspozycji. Wystawa mocno opiera się na multimediach; bezpłatne słuchawki wyciszające dla dzieci i dorosłych są tu na stanie. Osoby wrażliwe sensorycznie i ze spektrum autyzmu mają swój termin: w każdą środę multimedia są ściszone, a godziny ciszy to 9:30–13:30. Bilet normalny 25 zł nie obejmuje narracji. Audioprzewodnik to dodatkowe 10 zł, przewodnik multimedialny na tablecie 20 zł, ale tę samą aplikację można pobrać bezpłatnie na własne urządzenie — z animacjami, quizami i grami edukacyjnymi. Audioprzewodnik ma 12 języków, w tym litewski, łotewski i estoński, oraz ścieżki z audiodeskrypcją i z lektorem języka migowego. Dostępność jest tu przemyślana głębiej niż zwykle. Wejścia są dostosowane, windy obejmują także teren wystawy stałej, balkoniki i wózki wypożycza się bezpłatnie, a pętli indukcyjnych jest osiem: przy kasie, sześć na wystawie stałej i jedna w sali audiowizualnej. Toalety z przewijakiem działają na parterze i na pierwszym piętrze, a wózek dziecięcy przejedzie tą samą drogą co inwalidzki.
Dla kogo to dobry wybór?
Dla zainteresowanych historią zesłań i deportacji oraz dla tych, którzy mają Sybiraków w rodzinie. Dobre na deszczowy dzień w Białymstoku — z centrum masz tu niespełna 2 km. Zarezerwuj 2 godziny, bo tyle trwa wystawa stała.
Kiedy lepiej wybrać coś innego?
Odpuść w poniedziałek — muzeum jest wtedy zamknięte. Odpuść też, jeśli przyjdziesz później niż 2 godziny przed zamknięciem: wystawa stała jest rozpisana na 120 minut i przejście jej w pośpiechu mija się z celem. Z małym dzieckiem, które nie wytrzyma dwóch godzin przy ciężkim temacie, lepiej innym razem.
Praktyczne wskazówki
- W środę wstęp na wystawę stałą jest bezpłatny dla osób indywidualnych; grup to nie obejmuje.
- Godziny ciszy: środa 9:30–13:30, multimedia są wtedy ściszone.
- Muzeum rekomenduje przyjście minimum 2 godziny przed zamknięciem.
- W sobotę muzeum otwiera i zamyka o godzinę później niż w pozostałe dni: 10:30–18:00.
- Audioprzewodnik kosztuje 10 zł do biletu i jest dostępny w 12 językach.
- W audioprzewodniku są też ścieżki z audiodeskrypcją i z lektorem języka migowego.
- Przewodnik multimedialny na tablecie kosztuje 20 zł; aplikację na własne urządzenie pobiera się bezpłatnie.
- Formy zwiedzania: oprowadzanie kuratorskie, zwiedzanie samodzielne i zwiedzanie z certyfikowanym przewodnikiem zewnętrznym.
- Dzieci poniżej 7. roku życia wchodzą bezpłatnie.
- Bezpłatne słuchawki wyciszające są do wzięcia dla dzieci i dorosłych.
- Toalety z przewijakiem są na parterze i na pierwszym piętrze.
- Balkoniki i wózki dla osób z niepełnosprawnością ruchu wypożycza się bezpłatnie.
- Pies asystujący jest zawsze mile widziany.
- Parking przy muzeum jest bezpłatny, wjazd od ulicy Wacława Siedleckiego.
- Przy budynku stoją stojaki rowerowe, a stacja BIKeR Wasilkowska/Rondo jest 650 m dalej.
- Sekretariat pracuje od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00–16:00.
- W okolicy świąt warto sprawdzić godziny otwarcia: muzeum publikuje osobny wykaz dni, w które jest nieczynne.
