Dawniej i dziś

Białystok: rezydencja, fabryki i miasto po odbudowie

Białystok można czytać przez kolejne funkcje jego budynków: rezydencję Branickich, handel, przemysł i powojenną odbudowę. Ratusz, fabryka Beckera i miejsce po Wielkiej Synagodze pokazują różne rodzaje zmian. Zachowana forma, odtworzony zabytek i pamięć o nieobecnym budynku nie znaczą tego samego.[1][2][3][5]

Co porównujemyDawne przeznaczenieCo oglądamy później
RatuszSukiennice i kramy; budynek rozebrany w 1940 roku.Odbudowany obiekt muzealny, ukończony w 1958 roku.
Fabryka BeckeraZespół przemysłu włókienniczego.Wybrane zabytkowe części włączone do centrum handlowego.
Hotel RitzHotel otwarty w 1913 roku.Nieistniejący budynek poznawany przez muzealne zbiory i makietę.
Rysunek poglądowy · porównanie na podstawie źródełTrzy różne losy białostockich budynków: odbudowa, częściowa adaptacja oraz nieobecność. Schemat porównuje historię funkcji i zachowania, nie rekonstruuje dawnej panoramy.[2][3][4]

Pałac potrzebował całego miasta

W XVIII wieku Jan Klemens Branicki rozbudowywał rezydencję, ale jego działalność obejmowała także szpital, zbrojownię, ratusz i inne miejskie budynki. Dwór był ośrodkiem kultury, przy którym działał teatr. Oglądanie samej fasady pałacu pozostawia więc poza kadrem ważną część historii. Warto śledzić związki rezydencji z ogrodem, drogami i miejscami codziennego życia, dzięki którym funkcjonowała magnacka siedziba.[1]

Pomocą jest makieta Białegostoku z drugiej połowy XVIII wieku w Muzeum Historycznym. To opracowanie przedstawiające wybrany moment rozwoju miasta. Zestaw je ze współczesnym planem: odszukaj rezydencję, rynek i kierunki ulic. Zwróć uwagę na wzajemne odległości i skalę zabudowy. Dzięki temu barokowy etap historii staje się czytelną organizacją przestrzeni, zamiast pozostawać tylko określeniem stylu pojedynczego zabytku.[4]

Ratusz z kupiecką przeszłością

Budynek pośrodku Rynku Kościuszki ufundowano w 1745 roku jako sukiennice. Muzeum podaje, że w 1772 roku mieściło się tu 48 kramów, a w wieży działały izba sądowa i areszt. Nazwa „ratusz” nie powinna zatem przesłaniać handlowej funkcji obiektu. Narożne pawilony i rozplanowanie wokół centralnej części warto oglądać jako przestrzeń przeznaczoną dla kupców i ich klientów.[2]

W 1940 roku ratusz rozebrano podczas okupacji sowieckiej. Odbudowę zakończono w 1958 roku, a budynek otrzymał funkcję muzealną. Projekt architektoniczny przygotowała Zofia Chojnacka, wnętrza Stanisław Bukowski. Dzisiejsza bryła przywołuje dawny obiekt, ale należy również do historii powojennej konserwacji. Podczas spaceru warto zapamiętać obie metryki: osiemnastowiecznego pierwowzoru oraz dwudziestowiecznej odbudowy.[2]

Świętojańska opowiada o przemyśle

Rozwój włókiennictwa tworzył inną skalę miasta. NID wiąże napływ fabrykantów między innymi z granicą celną ustanowioną po powstaniu listopadowym między Królestwem Polskim a Cesarstwem Rosyjskim. Otwarcie kolei warszawsko-petersburskiej w 1862 roku dodatkowo sprzyjało rozwojowi Białegostoku. Obok reprezentacyjnych rezydencji potrzebne były zakłady, magazyny i zaplecze produkcji. Te funkcje tłumaczą obecność dużych przemysłowych zespołów w miejskim krajobrazie.[3][1]

Przykładem jest dawna fabryka jedwabnych pluszów przy Świętojańskiej, związana z Eugeniuszem Beckerem. Kompleks rozbudowywano od końca XIX wieku, następnie niszczono i odbudowywano. W latach 2007–2008 na jego terenie powstało centrum handlowe, w które włączono wybrane zabytkowe elementy. To adaptacja części zespołu, nie zachowana w całości fabryka. Przy oglądaniu szukaj styku dawnej ceglanej zabudowy i nowej konstrukcji oraz informacji o funkcjach poszczególnych fragmentów.[3]

Miasto składa się także z miejsc po budynkach

Wielka Synagoga należała do zabudowy ulicy Suraskiej. 27 czerwca 1941 roku Niemcy spalili świątynię podczas masakry żydowskich mieszkańców Białegostoku. Żydowski Instytut Historyczny publikuje fotografie oraz relacje dotyczące tej zbrodni. W tym miejscu opowieść o zmieniającym się krajobrazie musi obejmować utratę ludzi i ich wspólnoty. Nie sprowadza się do architektonicznego porównania dwóch panoram ani do neutralnego słowa „przebudowa”.[5]

Innego rodzaju nieobecność dokumentuje muzealna wystawa o hotelu Ritz, otwartym w 1913 roku i utraconym wskutek wojny oraz powojennej rozbiórki. Makieta i zgromadzone przedmioty pozwalają odnaleźć budynek na dawnych fotografiach. Porównując je ze współczesnością, zawsze sprawdzaj datę i miejsce wykonania zdjęcia. Ratusz, fabryka i hotel mają różne losy, dlatego nie warto opisywać wszystkich jednym zdaniem o „odbudowanej starówce”.[4]

Na co zwrócić uwagę

  • Przy każdym budynku zanotuj osobno dawną funkcję, zniszczenia i późniejszą zmianę użytkowania.
  • Na starej fotografii znajdź punkt wykonania zdjęcia, zanim porównasz elewacje.

Źródła i dalsza lektura

Przypisy w tekście odnoszą się do poniższych materiałów.

  1. Historia i symbole miasta (otwiera się w nowej karcie)Urząd Miejski w Białymstoku

    Działalność Branickich i kolej otwarta w 1862 roku.

  2. Ratusz — siedziba Muzeum Podlaskiego (otwiera się w nowej karcie)Muzeum Podlaskie w Białymstoku

    Funkcja handlowa, rozbiórka w 1940 roku i autorzy odbudowy.

  3. Zespół fabryki jedwabnych pluszów Białostockiej Manufaktury (otwiera się w nowej karcie)Narodowy Instytut Dziedzictwa

    Rozwój fabryki, zniszczenia, odbudowa i adaptacja z lat 2007–2008.

  4. Muzeum Historyczne — wystawy stałe (otwiera się w nowej karcie)Muzeum Podlaskie w Białymstoku

    Makieta barokowego Białegostoku oraz dokumentacja hotelu Ritz.

  5. „Czarny piątek”. Masakra Żydów w Białymstoku (otwiera się w nowej karcie)Żydowski Instytut Historyczny, Przemysław Batorski

    Wielka Synagoga, fotografie oraz relacje o zbrodni z 27 czerwca 1941 roku.

Od lektury do wycieczki

Zobacz to w terenie

Miejsca i kierunki związane z tekstem. W katalogu sprawdzisz szczegóły potrzebne do zaplanowania wizyty.