Czy naprawdę warto?
Wiata z ławostołem, palenisko, toaleta i izba edukacyjno-historyczna stoją przy starcie — na samej trasie są tablice przy dwunastu przystankach. Izba edukacyjno-historyczna „Tartak parowy w Skrwilnie” powstała na szkielecie budynku tartaku parowego z 1874 roku i ma wystawę dzikich zwierząt leśnych, tablice interaktywne, wyświetlacz multimedialny, zdjęcia byłych i obecnych pracowników, fotografie leśniczówek oraz zbiory przedmiotów z XIX wieku. Z marszu się tam nie wejdzie — zajęcia i zwiedzanie umawia się pod numerem 54 280 99 68, a na salach dydaktycznych mieści się 60 osób. Druga rzecz, którą warto rozróżnić na miejscu: z tego samego podwórza wychodzą dwie oznakowane pętle, zielona i niebieska. Opis nadleśnictwa, 4,2 km i dwanaście przystanków dotyczą zielonej; niebieska pętla ma 1,8 km. Toaleta jest stała, w budynku nadleśnictwa, osobno damska i męska, ale nie jest przystosowana dla osoby z niepełnosprawnością. Miejsce postoju pojazdów nie jest strzeżone, a regulamin ścieżki mówi wprost: „Korzystasz ze ścieżki na własną odpowiedzialność.”
Dla kogo to dobry wybór?
Dla kogoś, kto chce pobyć w lesie bez biletu i bez rezerwacji — korzystanie ze ścieżki jest bezpłatne, a trasa wraca dokładnie tam, gdzie zostawia się auto. Dla rodzin z dziećmi w wieku szkolnym: dwanaście tablic po drodze dotyczy gospodarki leśnej, a przy starcie stoją wiata z ławostołem i palenisko na ognisko. Dla jadących z psem — regulamin nadleśnictwa dopuszcza psa na ścieżce pod warunkiem, że idzie na smyczy. Dla rowerzystów: po ścieżce wolno poruszać się pieszo albo rowerem. Dla przyjeżdżających autem — 27 stanowisk dla samochodów osobowych przy samym starcie, we wszystkie dni w roku.
Kiedy lepiej wybrać coś innego?
Z wózkiem: pierwsze metry prowadzą po kostce i drewnianym mostku, ale dalej są drogi leśne i trawa. Kiedy celem jest izba edukacyjno-historyczna w dawnym tartaku — wejście do niej umawia się wcześniej pod numerem 54 280 99 68, a bez telefonu zostaje sama ścieżka. Z psem, który miałby biegać luzem: regulamin wymaga smyczy, a do budynku izby zwierząt się nie wprowadza. Autokarem — przy siedzibie nadleśnictwa są miejsca dla samochodów osobowych, miejsca dla autokarów nie ma. Gdy w planie jest wjazd w las: regulamin zakazuje wjazdu do lasu pojazdem silnikowym.
Praktyczne wskazówki
- Korzystanie ze ścieżki jest bezpłatne i nie wymaga zgłoszenia ani rezerwacji.
- Regulamin korzystania ze ścieżek turystycznych Nadleśnictwa Skrwilno: dzieci mogą korzystać ze ścieżki tylko pod opieką osoby dorosłej; ze ścieżki korzysta się na własną odpowiedzialność; pies musi chodzić na smyczy; poruszać się można pieszo lub rowerem, a wjazd do lasu pojazdem silnikowym jest zabroniony; śmieci zabiera się ze sobą.
- Miejsce postoju pojazdów przy siedzibie nadleśnictwa jest dostępne we wszystkie dni w roku i nie jest strzeżone: 27 stanowisk dla samochodów osobowych, bez miejsc dla autokarów.
- Na miejscu są wiata z zadaszeniem, ławostół, palenisko na ognisko, pojemniki na śmieci oraz toaleta stała w budynku nadleśnictwa — osobno damska i męska, bez toalety przystosowanej dla osoby z niepełnosprawnością.
- Zwiedzanie izby edukacyjno-historycznej i zajęcia edukacyjne umawia się pod numerem 54 280 99 68; maksymalna liczba miejsc na salach dydaktycznych to 60.
- Kontakt do gospodarza: Nadleśnictwo Skrwilno, ul. Leśna 5, 87-510 Skrwilno, tel. 54 270 00 02, skrwilno@torun.lasy.gov.pl.
- Na pętlę warto liczyć od półtorej do dwóch i pół godziny: 4,2 km leśnymi drogami plus postoje przy dwunastu tablicach.
