Stąd dwa znaki, uchodzące za równorzędne. Herb biskupi: w polu czerwonym srebrny Baranek Boży ze złotym nimbem, krwawiący do kielicha, podtrzymujący srebrną chorągiew z czerwonym krzyżem. Herb kapituły: tarcza dwudzielna w słup, w polu prawym srebrnym czarny półkrzyż, w lewym złotym czerwona brama o trzech wieżach — prawdopodobnie nawiązanie do Fromborka, siedziby kapituły, jak tłumaczył to Jan Obłąk w drugim tomie Rocznika Olsztyńskiego w 1958 roku. Oba herby obok siebie pokazuje Mapa Świętej Warmii Jana Fryderyka Enderscha z 1755 roku.
Olsztyn jest tego podziału najlepszą ilustracją. Miasto lokowała kapituła przywilejem z 31 października 1353 roku; jej znak — półkrzyż i brama — trafił na pieczęć jako godło zamku, a święty Jakub Większy na drugą pieczęć jako godło rady miejskiej. Już w średniowieczu oba złączono w jeden herb i układ ten trwał do 1772 roku, do końca zwierzchności kapituły.
Do herbu województwa warmińsko-mazurskiego wszedł w 2002 roku wyłącznie Baranek biskupi, dlatego dziś pod hasłem „herb Warmii" rozumie się najczęściej właśnie jego. Oba godła spotkały się ponownie dopiero w herbie powiatu olsztyńskiego, ustanowionym 27 czerwca 2008 roku: złoty półkrzyż i trójwieżowa brama w polu błękitnym, a pod nią Baranek Boży.